PAOLO PAPONE Antiphona ad Magnificat in utrisque Vesperis: O Doctor optime celebrari debere; Et ut in eius Missa, qua: incipit: In medio Ecclesùe, dicatur etiam Credo, indulsit, ac ita in Breviario, et Missali Romano apponi mandavit, Si S[anctis]s[im]o D[omin]o N[ost]ro placuerit. Oie 3" Februarij 1720. Factaq[ue] per me Secret[ariu]m eidem S[anctis]s[im]o D[omino] N[ostro] relatione, S[ancti]tas Sua benigne annuir. Die 8" eiusdem Mensis, et Anni 1720 ». Abbiamo ulteriore conferma della nostra tesi da Prospero Lambertini, futuro papa Benedetto XIV, che nel 1738 edita il libro IV e ultimo del De servorum Dei beatificatione et beatorum canonizatione, nella cui parte seconda, cap. XII, 9, Anselmo è annoverato tra i dottori che hanno tale culto in tutta la Chiesa, benché non ci sia stata nessuna formale dichiarazione di ammissione tra i dottori della Chiesa (e dunque non si può indicare una data per la sua proclamazione a dottore): ltaque, omnia in unum colligendo, statuendum esse videtur primo, individuam prçcessisse concessionem tituli Doctoris concessioni Officii, et Missa: sub eodem titulo in universa Ecclesia quo ad Sanctos tantum Gregorium Papam, Ambrosium, Augustinum, Hieronymum, Thomam de Aquino, et Bonaventuram, in quorum honorem recitatur Officium cum Antiphona = O Doctor = cum Evangelio = Vos estis sal teme = et Oratione propria; secundo, alios in universa Ecclesia eumdem Cultum habere, quamvis nulla pra:cesserit formalis declaratio admissionis ipsorum inter Ecclesia: Doctores, qui sunt Sancti Joannes Chrysostomus, Gregorius Nazianzenus, Anselmus, Isidorus, et Petrus Chrisologus; tertio, nonnullos alios Sanctos in universa Ecclesia, nulla quoque pra:via formali declaratione, quemdam Cultum obtinere sub titulo Doctoris, sed sine Antiphona, et tantum ve! cum Evangelio, et Oratione, uti est Sanctus Hilarius, ve! cum Antiphona tantum, uti sunt sancti Athanasius, et Basilius »9 • Queste note sono certamente di rilevanza minima, però sono dovute per la precisione storica e vogliono sottolineare come la dottrina del nostro patrono - "Doctor magnificus" - è stata riconosciuta importante per la Chiesa intera ab antiquo e certamente prima del 1720. 9 BENEDETTO XIV, De servorum Dei beatifìcatione et beatorum canonizatione, IV, 2, Bononia"., formis Longhi excusoris archiepiscopalis, 1738, pp. 102-11 O, in particolare p. 106 (https://books.google.it/books?id= 1Q qg2rqQ3LoC&printsec=frontcover&hl=it&source=gbs_ge_summary_r&cad=O#v=onepage&q&f=false, consultato il 30/07/2022). 16
RkJQdWJsaXNoZXIy NzY4MjI=